Wątek: Yu-Gi-Oh! Masters of the Games, cz. 1  (Przeczytany 823 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Hakuło

Yu-Gi-Oh! Masters of the Games, cz. 1
« dnia: 24 Lipiec, 2014, 23:50:07 »
+6
Rozdział I: Ten, który włada światłem

- Malownicze miasteczko Sant Domino położone w południowej części państwa Aders, słynie z wielu wspaniałych zabytków, między innymi, tych wspaniałych tablic ukazujących pierwszy pojedynek potworów na naszych ziemiach. To pradawne dzieło wykute przez wielkiego mistrza Tsubaki znalazło się w naszym muzeum całkiem przypadkiem. Otóż trafiło ono do nas poprzez dość niefortunne zdarzenie, a mianowicie poprzez uśmiech losu, ale nie będę szanownej wycieczki zadręczał błahymi historyjkami, nie mającymi nic wspólnego z celem naszej wycieczki, a oto Szanowni Państwo przejdźmy do kolejnej sali, gdzie zobaczymy pięciu pradawnych wojowników, którzy jako pierwsi władali nieokiełznaną mocą YU-GI-OH!

***
       Ulica Jadena Yukie'go. To tu w niewielkim domu stojącym przy samym chodniku mieszka razem ze swoją matką i od roku nie widzianym ojcem 16-letni Yahiko Izumo. Jego największym pragnieniem, jak zresztą każdego w dzisiejszym świecie jest to, by zostać mistrzem pojedynków. Od lat przesiaduje z kolegami na tzw. "polu", gdzie toczy walki o swoje przysłowiowe być albo nie być. Uwielbia on walczyć kartami światła, dokładnie Lightswornami, którymi jak na razie odnosi same zwycięstwa. Gdyby tak zliczyć, ile ma porażek, a ile pojedynków wygranych, wyszło by, że spokojnie mógłby startować na Krajowych Mistrzostwach Juniorów w kategorii zielony gracz z nie podstawowymi umiejętnościami, bowiem nikt tak jak on nie potrafi zdenerwować przeciwnika nie swoją grą, ale tym jak krzyczy, histeryzuje, panikuje i jak jest roztrzepany podczas gry. Głównie te jego negatywne cechy wpływają na jego nieprzeciętny wynik w "polowych pojedynkach potworów". Ponadto jest największym buntownikiem swojego wieku jakiego nie widział świat. Potrafi bardzo długo ignorować człowieka, aż w końcu ten da mu spokój. 
Zresztą co ja będę długo o nim opowiadał sami za chwile przekonacie się jaki on jest naprawdę.   

***
       - Mamo, mamo?! Chodź tu szybko.
       - Co się stało, synku!
       - Komputer znów się zawiesił! Jezu, co to  za szajs! Wszyscy moi koledzy mają lepsze, tylko oczywiście nie ja!
        - Wiesz przecież Yahiko, że to tylko przejściowe problemy, jak wróci twój ojciec to dostaniesz taki sprzęcior jaki tylko zapragniesz.
        - Mamo, tata wróci dopiero za 3 miesiące. Nie przeżyje tego jeżeli przez tyle czasu nie wejdę na Facebooka!!!
        - Oj tam, oj tam! Świat nie kończy się tylko na portalach społecznościowych. Zrobił byś lepiej coś pożytecznego, wyszedł byś na dwór pojeździć na rolkach lub rowerze, a nie całe dnie siedział przy komputerze. Wiesz jak to szkodzi twojemu wzrokowi?
        - Jezu, mamo! nie wystarczy ci, że wychodzę na pole?
        - Na pole, na pole... mhm, tak. To twoje pole to stary dawno już nie używany ogród Pana Tsubaki. Od lat nikt tam nie zagląda, nikt prócz ciebie. Nie wiem Yahiko co widzisz w tym miejscu, ale na pewno nie ma ono na ciebie dobrego wpływu.
        - Ja się tam realizuję!
        - Realizujesz się? Powtórz, bo nie rozumiem.
        - Jezu! Po prostu toczę pojedynki potworów, by stać się mistrzem!
        - A więc to na to idzie całe twoje kieszonkowe! Na karty!
        - No między innymi!
        - Oj Yahiko, Yahiko... Bardzo mnie rozczarowałeś, bardzo...
        - Ale mamo...
Nie zdążył dopowiedzieć ostatniego zdania. Mama wyszła z pokoju trzaskając drzwiami.   

***
         Następnego dnia rano, atmosfera w domu była dość napięta. Yahiko razem z mamą siedział przy stole i zajadał śniadanie. Z tym, że tym razem nie smakowało mu ono jak dawniej. Cały czas słowa jego mamy krążyły mu po głowie, dlatego nie mógł skupić się nad smakiem swojego ulubionego dania - jajecznicy na boczku. Nigdy nie przypuszczał, że rozczaruje swoją mamę tym, że próbuje osiągnąć coś, dzięki czemu może stać się sławny. Czy nie tego chciała jak był dzieckiem?
         Po dobrych dziesięciu minutach spędzonych na milczeniu i zajadaniu Yahiko wstał od stołu i oznajmił:
         - Idę do szkoły, a potem na pole. Nie wiem kiedy wrócę. Nie czekaj na mnie z kolacją!
         Kobieta nic nie odpowiedziała, kiwnęła tylko głową, wstała od stołu i również wyszła.

***
         Droga do szkoły jaką przebywał Yahiko była bardzo kręta, długa, nudna i wyboista. Nie dość, że nie było tam nic wartego dłuższego zapuszczenia wzroku, to jeszcze można było wywrócić się na nie równym chodniku i złamać nogę.
         Kiedy już dochodziło się do końca tej morderczej trasy, można było ujrzeć wysoki, szary, zabrudzony i od wieków nie remontowany pałacyk, w którym mieściła się szkoła. Nie było w niej zbyt wielu uczniów, ponieważ Domino zamieszkiwało bardzo mało ludzi. Stąd też wszyscy wszystkich dobrze znali i wszyscy o wszystkich wszystko wiedzieli.
          Yahiko też był tu dobrze znany, głównie ze swojego roztrzepania,  szkolnych wybryków i nieprzeciętnego daru do denerwowania ludzi.

***
          Lekcję w szkole, do której uczęszczał Yahiko odbywały się najczęściej w jednej salce. Była ona dość przeciętna. Pośrodku ściany wisiała czarna tablica, a przed nią znajdowało się kilka ławek. Ławka, w której siedział Yahiko była drugą ławką w trzecim rzędzie znajdującym się od okna. Miejsce obok niego zajmował klasowy "mądryś" Yukito Hideki. Oboje bardzo się od siebie różnili. Yahiko przeciętny chłopak o dużych możliwościach, których jeszcze nikt nie odnalazł, Yukito - chłopak doskonały, mądry, nieprzeciętny, tak zwane "cudowne dziecko". Te kontrastujące ze sobą cechy sprzyjały temu, że oni bardzo się nie lubili. Rywalizowali ze sobą na każdym kroku, nawet w pojedynkach potworów rozgrywanych na polu, do których Yukito otrzymał specjalne zaproszenie.

***
            Tego dnia nie było inaczej. Po zakończonych lekcjach, czyli gdzieś koło godziny piętnastej Yahiko podszedł do Yukito powiedział:
             - Skoro, jesteś taki doskonały i potrafisz zdobywać oceny praktycznie za nic, jak to miało miejsce dzisiaj przyjdź, jeśli łaska na pole starego Tsubaki i stocz ze mną pojedynek.
             - Hm? Pojedynek powiadasz? Pojedynek? Dobrze... świetnie... hahahahah... Tylko mam jedno pytanie. Co będzie jeśli przegrasz?
             - Nie wiem.
             - Ale ja wiem. Oddasz mi swoje Jugment Dragon'y, których tak pilnie strzeżesz!
             - Nie możesz...
             - Mogę mój drogi, mogę! To jest stawka naszego pojedynku! Uważam, że się dogadaliśmy, prawda? No a teraz niestety muszę cię przeprosić Yahiko, ponieważ jestem już spóźniony na bardzo ważne spotkanie... hahahah. Do zobaczenia wieczorem, hahahahahaha! A i przygotuj Judgment Dragona!
             - Nie wierzę Yahiko, że się na to zgodziłeś - powiedział dziewczęcy głos zbliżający się do niego. 
             - O, Yori, witaj!
             - Żadne witaj! Wiesz na co się porywasz? Przecież Yukito jest mistrzem w pojedynkach. Nie pamiętasz już, jak zajął pierwsze miejsce w Międzyszkolnych Pojedynkach Potworów?
             - Jasne, że pamiętam! Ale ktoś musi mu w końcu pokazać, gdzie jest jego miejsce.
             - Zrobisz jak zechcesz. Pamiętaj tylko, że cię ostrzegałam. A teraz idziemy razem do domu - powiedziała pół smutkiem, pół uśmiechem Yori.

***
             Yahiko i Yori długo szli nie odzywając się od siebie. Ponieważ było już po osiemnastej, zamiast skręcić w lewo, w drogę prowadzącą do domu Yahiko, udali się prosto na pole, by tam chłopak mógł dotrzymać danej obietnicy.     
              - O jesteś wreszcie, hahahaha. I przyprowadziłeś widza. Świetnie. Niech zobaczy jak odbieram ci twoją najcenniejszą rzecz, hahahaha.
              - Nigdy nie odbierzesz mi Judgment Dragon'ów!
              - Nigdy nie mów nigdy, hahahaha. Wyciągnij swój Duel Disck i zaczynamy!
              - Duel co?
              - Duel Disck... Nie mówi mi, że go nie masz!
              - Wiesz myślałem raczej o pojedynku takim wiesz, na playmacie, kartami, tak jak gra się u nas na polu.
              - Hm? Playmacie mówisz? Nic z tego! Rozumiem, że poddajesz się walkowerem.
              - Co?
              - No, nie masz Duel Disck'u więc nie możesz walczyć, czyli oddajesz mi zwycięstwo, hahahahaha.
              - Ale...
              - Yahiko, łap - krzyknęła Yori.
              - Yori, co to? Czy to...?
              - Tak to Duel Disck, potem ci powiem jak go zdobyłam, a teraz nie gadaj tylko włóż talie i walcz.
              - Z przyjemnością!
              - Walczymy - zakrzyknęli Yahiko i Yukito razem.  [4000/4000]

***
              - Ja zacznę - powiedział Yahiko. - zakrywam dwie karty (Glorious Illusion  / Skill Successor ) oraz wystawiam na pole w pozycji ataku Aurkus, Lightsworn Druid i kończę moją kolejkę.
              - Ostro, ale to w porównaniu z moimi kartami nic, hahahah. Ciągnę. Tak. - powiedział szeptem Yukito. -  Wystawiam na pole w pozycji ataku XX-Saber Garsem i zakrywam jedną kartę (Bottomless Trap Hole). Faza Walki. Garsemie atakuj Aurkusa! Garsem Szabla! Hahahaha! Oh czyżbyś stracił punkty życia? [3800/4000] 
              - Ty...
              - Hahhaha, mówie tylko prawdę. Graj a nie gadaj!
              - Ciągnę. Aktywuję kartę pułapkę Glorious Illusion i wskrzeszam na moje pole Aurkus, Lightsworn Druid, ponadto aktywuje kolejną zakrytą kartę Skill Successor. Dzięki tej karcie mój potwór, w tym wypadku Aurkus dostaje dodatkowe 400 punktów Ataku. W tym momencie jego siła wynosi 1600, więcej niż ma twój Garsem, więc Faza Walki! Aurkusie atakuj, Druidzkie Światło. I co teraz powiesz? Twój potwór został zmieciony w pył. A nasze punkty życia się zrównały. [3800/3800]
              - Nieźle. Jednak nie jesteś taki słaby na jakiego wyglądasz.
              - Ale to jeszcze nie koniec Yukito. Zostało mi jeszcze normalne przyzwanie, więc wzywam na moje pole   poprzez poświęcenie Aurkusa, Gragonith, Lightsworn Dragon. Jego efektem jest to, że otrzymuje dodatkowe 300 punktów ataku i obrony za każdego Lightsworna o innym imieniu na moim cmentarzu. Mam 2, czyli Ryko, Lightsworn Hunter, który został zrzucony w mojej pierwszej turze z efektu Aurkusa i samego Aurkusa, który został poświęcony. Tak więc mój Gragonith ma dodatkowe 600 punktów ataku i obrony, czyli w tym momencie jego moc wynosi 2600/2200. Kończę moją turę i w tym momencie aktywuje się kolejna część efektu Gragonitha. Zrzucam 3 karty z talii na cmentarz. Koniec. A nie przepraszam, nie koniec. Ponieważ zrzucony został Wulf, Lightsworn Beast mogę go Specjalnie Wezwać na moje pole. No i teraz koniec. 
               - Hm... Gragonith powiadasz, tak. Ok. Ciągnę. Zakrywam jedną kartę i kończę kolejkę. Hahahahahah!
               - Ciągnę. Pomyślmy. Hm...

***
               Yahiko myślał dobrych kilka minut. Jego myślenie zaczynało już powoli denerwować jego przeciwnika. Nie mógł nic wymyślić z kartami które miał w ręce (Lightray Diabolos, Wulf, Lightsworn Beast, Raiden, Hand of the Lightsworn). Na polu miał Gragonitha i Wulfa, ale obawiał się zaatakować potwora przeciwnika. Bał się, że będzie tam coś co go pogrąży i przez to przegra swój pojedynek.
W końcu odważył się...
                - Wystawiam Raiden, Hand of the Lightsworn i aktywuje jego efekt. Efektem tej karty jest to, że mogę zrzucić dwie karty z talii na cmentarz i jeżeli jedna z nich będzie kartą typu Lightsworn mój Raiden otrzyma dodatkowe 200 punktów ataku, do końca tury przeciwnika, tak więc zrzucam.
                Yahiko powoli sięgnął ręką do swej talii by zrzucić dwie karty. Pierwszą kartą, która trafiła na cmentarz był Mystical Space Typhoon potem było już tylko gorzej...
                Gdy ujrzał co spadło jako następne odjęło mu mowę, kolejną kartą jaka spadła był Mirror Force. Dwie jego atutowe karty, które spadły na cmentarz w tym samym czasie. Wiedział, że musi powiedzieć przeciwnikowi jakie karty zostały zrzucone, ale nie mógł, bo był, aż tak rozczarowany.
                 - Z mojej talii wyrzuciałem... - głos mu drżał. - Mirror ForceMystical Space Typhoon.
                 - Hahahahahaha. Dwie twoje ulubione karty zaklęć w jednym czasie na cmentarzu. Przykre. Hahahaha. Teraz już na pewno nie masz szans na wygranie tego pojedynku.
                 - Kończę moją turę. W tym momencie aktywuje się druga część efektu Gragonitha i Raidena. Zrzucam z talii w sumie pięć kart... - Yahiko wiedział, że od tych kart zależy jego być albo nie być. Wiedział, że jeżeli zrzuci dobre karty to już po nim.
                 Yahiko zrzucał karty. Pierwszą była Shire, Lightsworn Spirit, kolejną Dark Hole, następną Honest, Lyla, Lightsworn Sorceress i w końcu... Judgment Dragon. Chłopak nie mógł uwierzyć w to co widzi. Na cmentarzu znalazł się jego najlepszy potwór, jego przyjaciel. Spuścił głowę. 
                  - Nie martw się Yahiko, to, że spadł Judgment Dragon nie oznacza jeszcze przegranego pojedynku. Masz inne potwory, które pomogą ci wygrać, a przede wszystkim masz jeszcze jednego Judgmenta. Pamiętaj, wystarczy uwierzyć w serce kart, wystarczy uwierzyć w swoich przyjaciół.
                  Po tych słowach Yahiko opadł na kolana i zaczął płakać. Wiedział, że teraz najbardziej będzie mu potrzebna wiara w serce kart, ale jak mógł wierzyć kiedy karty są przeciwko niemu i zrzucają na cmentarz jego najlepszego przyjaciela.
                  - Hahahahaha, spadł twój Judgment, przykre. -powiedział z cynizmem Yukito. - Hahahahaha. A więc mam rozumiem, że poddajesz się i oddajesz mi zwycięstwo tak?       
                  - Ta... - powiedział cicho Yahiko.
                  - Możesz powtórzyć co powiedziałeś?
                  - Ta... - powiedział drżącym głosem. I w tym momencie, kiedy chciał dokończyć poczuł przeszywający na wskroś jego głowę ból, a potem usłyszał głos... To on ten jeden, najwspanialszy przemówił do niego... Jego przyjaciel przemówił do niego z cmentarza.
                  - Chłopcze, jeśli teraz się poddasz bardzo mnie rozczarujesz jako swojego przyjaciela. Wiedz, że nasze plemię Lightswornów nigdy nie poddało się walcząc z wrogiem! I ty nie możesz się poddać. Musisz uwierzyć w nas i naszą siłę, razem jesteśmy w stanie pokonać twojego przeciwnika, tylko musisz uwierzyć w to, że choćbyśmy byli hen, hen, gdzieś tam, to zawsze ci pomożemy, Musisz uwierzyć...
                   I w tym momencie stało się coś czego Yahiko nie mógł opisać jakaś wewnętrzna siła dała mu moc by podążać dalej, by wygrać ten pojedynek!
                   - Nigdy nie dostaniesz moich przyjaciół w swoje brudne ręce.
                   - Nigdy? Oh, jak przykro. Rozumiem, że teraz moja kolej, tak? A więc ciągnę. Hahahaha. Przyzywam na moje pole XX-Saber Boggart Knight ponadto odkrywam moją zakrytą kartę. O cóż za niespodzianka, drugi ten sam potwór. Ponieważ mam dwa potwory typu X-Saber na moim polu mogę przyzwać kolejnego z rodu X-Szabli. XX-Saber Faultroll przybywaj! Hahahaha. I w tym momencie aktywuje efekt Faultroll'a. Raz na turę mogę wybrać jednego potwora typy X-Saber i wskrzesić go na moje pole. Specjalnie Przywołuje XX-Saber Garsem. Teraz jak widzisz mam na polu 4 potwory, a ty tylko trzy, więc kontynuujmy. Używam czteropoziomowych XX-Saber Boggart KnightXX-Saber Garsem łączę je, tworząc sieć materiałów. Wezwanie XYZ! Przybądź Number 103: Ragnazero. Zaczynamy pokaz. Faza Walki! Atakuję moim Boggart'em twojego Raidena, tracisz 200 punktów. [3600/3800]
Atakuję kolejnym moim potworem Faultroltem, twojego Wulfa, tracisz 300 punktów. [3300\3800]
I w końcu aktywuję efekt Ragnazero, poprzez odjęcie jednego materiału od tej karty mogę zniszczyć potwora o ataku innym niż jego oryginalny, wybieram, wybieram... cóż nam pozostało, no prawie nic... A więc efekt zostaje wymierzony w twojego Gragonitha, niszczę go, ciągnę jedną kartę. Kończę turę. 
                    Yahiko wiedział, że to jest jego ostatnia szansa by zapobiec przegranej. Sięgnął powoli do talii. Drżacą ręką chwycił kartę i... i wtedy stało się to o czym mówił jego przyjaciel - Lightsworny ofiarowały mu swoją potęgę, siłę i wiarę w niego. Yahiko wyciągnął swojego drugiego Judgment Dragon!
                    - Ponieważ mam cztery Lightsworny o różnych imionach na moim cmentarzu mogę Przyzwać Specjalnie najczystszą postać jaką kiedykolwiek widział świat...
                    - Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że...
                    - Tak! Przybądź Smoku Sądu - Judgment Dragon. A oto mój przyjaciel, który tak samo jak ja nie lubi ludzi, którzy są wyrachowani i którzy walczą tylko dla zdobycia kart przeciwnika. Aktywuję efekt Judgment Dragona, poświęcam 1000 punktów życia, by zniszczyć wszystkie karty na polu oprócz jego. A ponieważ nie masz na polu kart, mogę zaatakować cię bezpośrednio, ale zanim to zrobie, usunę z gry kartę pułapkę z mojego cmentarza - Skill Successor. Dzięki usunięciu tej karty z gry mój Judgment dostaje dodatkowe 800 punktów ataku. Judgment Atak! Sądowy Wyrok!
                    - Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, Nieeeeeeeeeeeeeeeee, Nieeeeeeeeeeeeeeee, Nieeeeeeeeeee.
                    - Przegrałeś!

Koniec!



Taki mały, nagły przypływ weny. Jak komuś się nie podoba niech nie czyta, ale mimo to zachęcam do poczytania. Jak coś to sory za błędy, ale dopiero się uczę. 


Krystian Kossarzecki
ps. Hakuło
                               
« Ostatnia zmiana: 25 Lipiec, 2014, 17:06:48 wysłana przez Flasher »

Hakuło

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #1 dnia: 25 Lipiec, 2014, 00:00:29 »
0
Umieściłem obrazki, czyli takie postacie, które najbardziej odpowiadają postacią w rozdziale.

Yahiko -

Yukito -

Yori -

Hakuło

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #2 dnia: 25 Lipiec, 2014, 00:01:17 »
0
Oczywiście wszystkie powyższe obrazki pochodzą z internetu, żeby nie było.

Bard

  • 66 214
Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #3 dnia: 25 Lipiec, 2014, 09:58:03 »
+2
Opowiadanie samo w sobie mi się podoba. Masz pomysł, piszesz dobrze, opisy miejsc, odczuć, ciekawe dialogi. Wszystko jest na swoim miejscu. Jednak, wytknę kilka błędów, abyś wiedział na przyszłość. Duel Disk- piszemy przez "k", nie "ck". Potem jest jeszcze jeden problem, podczas samego Duela. Nie jestem w pełni pewien, ale chodzi mi o combo Skill Successor + Aurkus, Lightsworn Druid. Czy effect Aurkusa nie mówi, że Lajtsłormy nie mogą być targetowane przez efekty? W takim przypadku trap SS chyba nie mógł dodać mu ataku. Niech ktoś mnie poprawi jeśli się mylę, bo naprawdę pewności nie mam co do tej sytuacji. W związku z tym mam pytanie: Skąd bierzesz Duel? Rozpisujesz go sobie, rozgrywasz, wymyślasz całkowicie sam? Na koniec mam jeszcze jedną sugestię: Deck głównego bohatera. Pamiętaj, abyś w każdym duelu mógł pokazać jakieś naprawdę pomysłowe wyjście z trudnej sytuacji (jeśli się w takiej znajduje). Niestety, jeśli każdy duel będzie się kończył wyciągnięciem Judgement Dragona i (za przeproszeniem) rozpieprzenia wszystkiego w piździet to szybko się tu znudzi. Jest to tylko sugestia, abyś znał całkowicie możliwości ciekawych combo w decku.

Podsumowując, co do formy i języka zastrzeżeń nie mam, bardzo spodobał mi się sposób w jaki piszesz. Dobrze, że wykorzystałeś po części zabieg "zachęcenia do czytania". To jest: Judgement Dragon przemawia do głównego bohatera. I czytelnik już może zadawać sobie pytania: Dlaczego? Co się z tym wiąże? I najważniejsze: Co będzie dalej? Dzięki temu czekam teraz na drugi rozdział i życzę powodzenia w jego pisaniu.

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #4 dnia: 25 Lipiec, 2014, 11:56:43 »
0
Nie zgodzę się. Leży mieszanie stylów. Raz piszesz "Ty jełopie" a raz " Ty niecny hultaju" . Jeśli wiesz o co mi chodzi to się zdecyduj . Postać ma mieć niezmienny charakter i sposób mówienia. Jeśli ustalisz sobie , że postać ma gadać luźno to gada luźno, jeśli używa wysublimowanego słownictwa to takiego ma używać. Nie mieszasz tego bo to po pierwsze źle się czyta po drugie źle wygląda.

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #5 dnia: 25 Lipiec, 2014, 12:10:48 »
0
To nie czytaj ^^
Ja niczego zlego nie zauważyłem, wszystko super ^^

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #6 dnia: 25 Lipiec, 2014, 12:27:09 »
0
Przecież nie napisałem że mi się nie podoba , czy że jest beznadziejne czy coś takiego. Jest dobre, fajny pomysł ale po prostu wytykam błędy , które są.

Sam napisał że dopiero się uczy i przeprasza za błędy. Lepiej mu powiedzieć jakie są żeby pisał lepiej.

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #7 dnia: 25 Lipiec, 2014, 12:47:13 »
0
Ty mu nie wytykasz bledow. Bo to, ze on wykreowal postać o zmiennym charakterze, to nie znaczy ze jest to blad xD

Hakuło

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #8 dnia: 25 Lipiec, 2014, 12:56:28 »
0
Dziękuję wszystkim za pozytywne i choć trochę negatywne komentarze. Jak już mówiłem taką prozę piszę pierwszy raz. Bo mówią nie skromnie już coś w życiu oprócz tego napisałem. Chciałbym odnieść się do kilku kwestii: Pierwszą z nich jest pytania Opowiadatora 'Skąd biorę Duely'. Otóż pierwszy Duel wymyśliłem tworząc go z mojej obecnej talii Lightsworn'ów oraz poprzedniej jakimi były X-Sabery i XX-Sabery. Chciałem, żeby mój bohater na samym początku nie miał zbyt łatwego zadania, a ponieważ dzięki talii X-Saberów można za jednym razem przyzwać kilka potworów z decka, reki bądź cmentarza taką też wykorzystałem, żeby było choć trochę emocji.
Kolejną sprawą jest, że JD, jak słusznie zauważyłeś nie pojawi się tam przypadkowo. Nie wiem czy uchylić rąbką tajemnicy i tego co mi siedzi w głowie, ale w pewnym momencie rzeczywiście pojawi się jakaś postać z Lightsworn'ów w naszym świecie. Na razie nie będę zdradzał, która, ale mogę powiedzieć, że mam w zamyśle, żeby ona trochę namieszała w życiu Yahiko. Jeżeli popełniłem błąd w tym combo to przepraszam. Lightsworny nie są mi obcą talią i gram nią nie po raz pierwszy. Dowiem się dokłandniej jak jest z eff Aurkusa i w następnych częściach, o ile się ukażą (bo nie wiem czy będziecie chcieli czytać) postaram się to naprawić.   
To  by było na tyle jeżeli chodzi o Opowiadatora.

Teraz korohori. Chodzi ci o mieszanie stylów. Nie wiem czym dokładnie o to chodzi tobie, ale podejrzewam, że chodzi ci o jego cechy charakteru wykorzystywane w pojedynkach. Jeżeli nie, to trudno. I tak wyjaśnię, bo mogą  być tu pytania. Na początku pisałem, że Yahiko ma wygrane pojedynki dla tego, że denerwuje innych graczy swoją biernością, swoją paniką i swoją histerią. Tak, to prawda. W wielu przypadkach tak było. Ale ten Duel i kolejny, do którego stanie Yahiko z nie swoją talią ukażą, że czasami  nie warto histeryzować i panikować, tylko trzeba się wziąć w garść, żeby nie dostać kopa w d**e od przeciwnika. Dlaczego o tym mówię? Wspominam o tym dlatego, że sam wychwyciłem, iż może być to nieczytelne. Otóż w pierwszym Duelu Yahiko walczył ze szkolnym mądralą, tzw. piękniśiem, który robił wszystko by przypodobać się i którego bardzo nie lubił. Dokładnie rzecz ujmując. (to nie było powiedziane) Yukito zgarnął Yahiko sprzed nosa pierwszą szóstkę w jego życiu. Więc musiał wziąć się w garść, żeby dać mu nauczkę. Wiedział, że Yukito to nie byle jaki przeciwnik, tylko Mistrz w Międzyszkolnych Pojedynkach Potworów. Także to sprzyjało temu właśnie zachowaniu.

Nie wiem czy użytkownicy tego forum chcą czytać dalej. Jednak mimo wszystko napiszę kolejny rozdział i zobaczę jak to się wszystko rozwinie. Jeżeli macie jakieś pytania, zastrzeżenia, bądź sugestię piszcie śmiało. Z chęcią na nie odpowiem  ;D .


POZDRAWIAM
Krystian Kossarzecki
ps. Hakuło
     

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #9 dnia: 25 Lipiec, 2014, 13:10:38 »
0
Sergio uno. Celowy zabieg a wygodnickie zamenianie stylu mówienia postaci to jedno. Z resztą Ty napisałeś postać a mi chodzi o wszystkie O.o

Co do kolegi który piszę. chodziło mi o to że dostosowujesz sposób mówienia postaci pod siebie i do tego jak Ci wygodniej napisać.

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #10 dnia: 25 Lipiec, 2014, 13:18:47 »
0
Sergio - nie blokuj konstruktywnej krytyki.
korohori - jak już tak bardzo chcesz przestrzegania zasad, to sam się do nich stosuj. W tym wypadku przy krytyce, najpierw chwalimy, potem mówimy co jest źle.

Adnotacja do autora, tytuł  nie wygląda dobrze pisany naprzemiennie wielkimi i małymi literami.

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #11 dnia: 25 Lipiec, 2014, 13:28:52 »
0
Blacks - słuszna uwagą.

Więc możne nadrobię i powiem co mi się podoba.

Podoba mi się sposób narracji , barwność postaci oraz płynność wydarzeń oraz i skokowość co sprawia , że czyta się to przyjemnie i fabułą nie ciągnie się jak flaki z olejem. Zabawne momenty oraz hiperbolizacje nadają temu wszystkiemu wyrazistość i ciekawą otoczkę , która sprawia , że jeśli poprawisz to co wymieniłem wyżej to będzie to tytuł którego chętnie będę wyczekiwał kontynuacji.

Co do samego duela to tak jak opowiadator powiedział. Więcej takich super wombo combo :)

Bard

  • 66 214
Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #12 dnia: 25 Lipiec, 2014, 14:41:21 »
0
Jakby nie bylo, jak na pierwszy raz, to niezle. Czekam na ciag dalszy i jeszcze spytam: Ile planujesz rozdzialow? Jest to raczej krotsza seria, czy cos dluzszego?

No i jak moglbym zapomniec: Jak czesto beda chaptery? Czy moze bedzie to nieregularne?

Hakuło

Odp: YU-GI-OH! MaStErS Of ThE GaMe
« Odpowiedź #13 dnia: 25 Lipiec, 2014, 16:27:45 »
0
Opowiadatorze. Nie umiem na dzień dzisiejszy określić jak będzie to długie. Jak będę miał coś w zamyśle to napiszę. Kolejne rozdziały chciałbym umieszczać codziennie, aczkolwiek nie wiem czy mi się to uda.

Odp: Yu-Gi-Oh! Masters of the Games, cz. 1
« Odpowiedź #14 dnia: 28 Lipiec, 2014, 12:25:38 »
0
historyjka fajna ciekawa, typowa anime wersji pisanej.
http://http://yugioh.pl/lore-i-fanfiction/battle-monsters-proba-druga/
Duel jest zabawny. Gdy przegrywam, cieszę się, ponieważ grałem z dobrym graczem. Gdy wygrywam, dzielę się radością ze wszystkimi :)
Im więcej raz przegrasz, tym bardziej bej będziesz szczęśliwy gdy wygrasz / Michał Chrupała

 

Podobne tematy Yu-Gi-Oh!

  Temat / Zaczęty przez Odpowiedzi Ostatnia wiadomość
40 Odpowiedzi
3041 Wyświetleń
Ostatnia wiadomość 16 Sierpień, 2014, 16:30:13
wysłana przez Chichotek
Duel Masters

Zaczęty przez Hiruma Offtop

5 Odpowiedzi
747 Wyświetleń
Ostatnia wiadomość 23 Maj, 2014, 11:04:16
wysłana przez Cloud
4 Odpowiedzi
420 Wyświetleń
Ostatnia wiadomość 23 Listopad, 2014, 23:49:52
wysłana przez rockmaniak
10 Odpowiedzi
830 Wyświetleń
Ostatnia wiadomość 11 Kwiecień, 2015, 13:23:48
wysłana przez MateMatyk
0 Odpowiedzi
147 Wyświetleń
Ostatnia wiadomość 09 Kwiecień, 2016, 13:23:14
wysłana przez MateMatyk